ارتفاعات استان کرمان

کوه شاه

ارتفاعات لاله زار در ۲۴ کیلومتری شمال شهر بافت با ۴۴۰۲متر ارتفاع از سطح دریا پنجمین کوهستان مرتفع ایران است کوههای لاله زار شامل دو قله تقریبا هم ارتفاع است.قله شرقی موسوم به قله لاله زار و قله غربی به کوه شاه معروف است.

خودم وقتی با گوگل ارث ارتفاع این دو قله رو بررسی میکردم  هردو ارتفاعی در حدود۴۳۴۲ متر داشتند ولی دوستان همنوردم  با جی پی اس ارتفاع رو ۴۴۰۲ اندازه گرفتند.

 

کوه جوپار

 در جنوب شهر جوپار و در ۴۳ کیلومتری جنوب شرقی کرمان قرار دارد. برف‌های این کوه حتی در تابستان نیز آب نمی‌شود.ارتفاع این کوه به بیش از ۴۱۳۵ متر می‌رسد که به دلیل ستیغ‌ها و دیواره‌های زیبای آن و نیز چشم اندازهای دیدنی و یخچال‌ها به آلپ ایران شهرت یافته‌است.

کوه هزار

 کوهی است دربخش راین در جنوب این شهرستان قرار دارد و بلندترین قله استان کرمان می‌باشد. ارتفاع آن با اندازه گیری دقیق به‌وسیله دستگاه جی پی اس ۴۵۰۱ متر برآورد شده است.

کوه هزار، به دلیل داشتن هزار نوع گیاه گوناگون، هزار نامیده شده است و چهارمین کوه بزرگ ایران و مرتفع‌ترین قله جنوب کشور است. روستاهای دامنه کوه هزار، با آب و هوایی دلپذیر و آبشار راین که در دل این کوه قرار دارد، در فصل بهار و تابستان پذیرای میهمانان زیادی است. هزار با مساحت ۹۰۰ کیلومتر مربع، سرچشمه رودخانه‌هایی چون تهرود می‌باشد.

طبیعت بافت

 

اتفاقی که نباید می افتاد

چند ماه پیش خبر برخورد تیشه ی آقای استاندار به ریشه بکرترین جنگل شهرمون رو شنیدیم و من به تمام سایتهای حامی محیط زیستی که میشناختم گزارش دادم ولی متاسفانه ما به پیشگیری عادت نداریم ...

صحنه هایی از این واقعه

 

 

بهار 90

و اینم چندتا عکس دیگه از بهار بافت

 

 

 

سومین تولید کننده کورک جهان

شهرستان بافت بعد از کشور چین و مغولستان ، سومین تولید کننده کُرک در جهان و اولین تولید کننده کُرک در کشور می باشد.

مهمترین محل های پرورش بزهای کرکی٬قسمت هایی از ایران ٬ افغانستان ٬ چین ٬ مغولستان و روسیه است .

بزهای کرکی ٬نژادهای مختلفی دارند ٬این نژاد از نظر شکل٬ قیافه و حتی رنگ با یکدیگر فرق دارند . بز نژاد رایینی در کرمان٬ بزهای جنوب خراسان٬از مهمترین نژادهای بز کرکی در ایران هستند .

ارزش اقتصادی کرک :

مهمترین استفاده کرک در تهیه لباسهای زمستانی ٬کلاه ٬ شال گردن ٬ و مانند آن است . لباسها و پوشاک تهیه شده از کرک بسیار زیبا٬ سبک٬ گرم وظریف هستند . به همین سبب ٬مشتریان زیادی در کشور های خارجی دارند . کرک خاصیت جذب رطوبت دارد . همچنین به آسانی شعله ور نمی شود. به همین دلیل در صنعت هم از آن استفاده می شود . خاصیت های کرک باعث باعث بالا رفتن ارزش آن در دنیا شده است . کرک موکشی شده و تمیز ٬ با قیمت های بسیار بالایی در دنیا خرید و فروش میشود .

بز کرکی در چه آب و هوایی پرورش پیدا میکند ؟

بز کرکی در آب و هوای به خصوص پرورش پیدا می کند . به همین سبب این نوع بز در همه جای دنیا وجود ندارد . برای مثال در منطقه های مرطوب ٬هرگز نمی توان بز کرکی را پرورش داد . آب و هوای خشک و بدون رطوبت برای پرورش بز کرکی مناسب است . بنابراین حاشیه و قسمت های خشک کویری و حتی ناحیه های خشک سردسیر برای پرورش بز کرکی مناسب هستند .

برای بدست آوردن کرک مرغوب باید بزهای کرکی و ییلاق و قشلاق کنند . نگهداری این نوع بز ها برای مدت طولانی در زمین های جلگه ای ٬باعث نامرغوب شدن و ضخیم شدن کرک آنها می شود . پرورش بز کرکی در ناحیه های خشک کوهستانی موجب ظریف شدن کرک تولیدی می شود .

محل مناسب برای پرورش بز کرکی ٬آب و هوای خشک و سرد مانند مناطق  کوهستانی کرمان و یزد و ناحیه های خشک سردسیر است .

ارزش کرک به چه عاملهایی بستگی دارد ؟

1-      همه کرک و موی چیده شده از از هر بز را بیده می گویند . هر قدر میزان کرک نسبت به مو در بیده بیشتر است ٬ارزش آن بیشتر است و پول بیشتری برای آن پرداخت می شود .

2-      کرک هر قدر ظریف تر باشد و ضخامت تار های آن کمتر باشد ٬ ارزش بیشتری دارد .

3-      ظریف بودن تارهای کرک به سه عامل بستگی دارد :                                                                                                    

اول : ارثی است . یعنی یک جفت بز نر و ماده که کرکهایی با تار های ظریف دارند ٬ بزغاله هایی به وجود می اورند که تارهای کرک آنها ظریف است .

دوم: آب و هوای مناسب

سوم : تغذیه خوب و مناسب .بز ها باید در طول سال از علوفه مرتع های ییلاقی و قشلاقی استفاده کنند . علاوه بر آن ٬ در صورت کمبود علوفه ٬ نباید بزها گرسنه بمانند بلکه با تغذیه دستی ٬ کمبود علوفه  را باید جبران کرد .

4-      یکی از ویژگی های کرک خوب ٬ بلندی آن است . هر قدر طول کرک بیشتر باشد ٬ ارزش و قیمت آن بالا تر است .

5-      رنگ کرک در قیمت آن اثر زیادی دارد . کرک سفید بالاتر ین قیمت را دارد . بعد از آن کرک های قهوه ای ٬ خاکستر ٬ آهویی و سیاه دارای ارزش هستند .

6-      تمیز بودن کرک در قیمت آن اثر دارد . هرقدر بیده کرک کمتر به گرد و خاک ٬ عرق و خار و خاشاک آلوده باشد ٬ قیمت آن بیشتر می شود .

بهار 90

با سلام خدمت دوستان

عکسهای سفر اخیر رو براتون میذارم امیدوارم خوشتون بیاد

 

 

 

 

 

 

 

بافت حالا واقعا یه بخشه

شهرستان بافت تا قبل از جدایی رابر و ارزوئیه دارای 3 شهر ، 3 بخش و 14 دهستان بود و اینک دارای یک شهر ، یک بخش مرکزی و 6 دهستان می باشد.

3 بخش بافت عبارت بود از : بخش مرکزی شامل دهستان های : گوغر ، کیسکان ، فتح آباد ، بزنجان ، دشتاب ، خبر

بخش رابر شامل دهستان های : هنزا ، سیه بنوئیه ، رابر ، جواران

بخش ارزوئیه شامل دهستان های : صوغان ، دهسرد ، ارزوئیه ، وکیل آباد

در یک جمع و تفریقی که وبلاگ " بافت شهر من " بر روی نقشه های ترسیمی توسط وبلاگ به عمل آورد ، وضعیت وسعت شهرستان بافت در حال حاضر به شرح زیر می باشد :

مساحت دهستان گوغر : 44371 هکتار

مساحت دهستان کیسکان : 24422 هکتار

مساحت دهستان فتح آباد : 90265 هکتار

مساحت دهستان بزنجان : 110168 هکتار

مساحت دهستان دشتاب : 168308 هکتار

مساحت دهستان خبر : 215149 هکتار

مساحت شهرستان جدید و تجزیه شده بافت : 652683 هکتار

 با جدایی ارزوئیه  حدود 498600 هکتار از اراضی حاصلخیز شهرستان  از بافت جدا شد .

این اراضی را دهستان صوغان با مساحت 93306 هکتار ، دهستان دهسرد 131780 هکتار ، دهستان ارزوئیه 205033 هکتار و دهستان وکیل آباد با مساحت 68481 هکتار شامل می شد .

توضیح : نقشه بالا شاید نخستین نقشه عمومی شهرستان بافت بعد از جدایی ارزوئیه باشد که توسط وبلاگ " بافت شهر من " تهیه و به نمایش در می آید. با توجه به اینکه حدود بعضی از دهستان های واقع در تقسیمات جدید برای من مشخص نبودامکان دارد نقشه جدید شهرستان بافت که توسط مراجع ذیربط تهیه  می شود اندکی با این نقشه تفاوت داشته باشد.

با جدا شدن ارزوییه از بافت بخشهای بزرگی از مناطق بکر جنگلی پارک ملی خبر همچنین پهنه ی وسیعی از جنگلهای بادام کوهی دهسرد و حاصلخیزترین مزارع بافت از بافت جدا شد.

 

با ادامه ی این روند بیم آن میرود که روزی بافت کوچکمان به بخش تبدیل شود یا جزیی از شهرستان سیرجان شود.کاش مسوولین شهر ما به این نکته هم توجه میکردند که این مرزبندیهای جدید فایده ای جز خوش کردن دل مردم ندارد و تبعات آن بیشتر از منافع آن حتی برای مردم رابر و ارزوییه است.تا زمانی که ضعف مدیریتی وجود دارد مشکلات بافت (با کوچک کردنش) حل نخواهد شد.

امیدوارم این شهرهای جدید به سمت پیشرفت گام بردارند و روزی بافت کوچک ما  تا آن حد پیشرفت کند که همه بخشهای جدا شده در قالب یک استان به نام بافت به گرد هم آیند.

 

پرندگان نادر پارک ملی خبر

‌

‏‎

هما ( همای سعادت ، مرغ استخوان خوار)


100 تا 110 سانتی‌متر ؛ طرح مشخص بدن در حال پرواز ، این پرنده را از سایر لاشخورها متمایز می سازد . بیشتر به یک شاهین عظیم شباهت دارد تا به یک لاشخور . بال‌های آن دراز ، کم عرض و زاویه‌دار و دمش بلند ، لوزی شکل و تیره‌رنگ است . سطح پشتی ، بال‌ها و دم آن سیاه مایل به خاکستری و سرش بطور کلی نخودی رنگ است ، اطراف چشم و ناحیه پس منقار آن سیاه رنگ می باشد که به یک دسته موی سیاه ریش مانند در زیر منقار منتهی می شود . سطح شکمی نارنجی ، مایل به زرد ، ناحیه سینه به‌طور واضح نارنجی رنگ است که با بال‌های تیره تضاد خاصی نشان می دهد . پرنده نابالغ سر و گردنی تیره دارد . هما از لاشخورهای دیگر فعالتر و معمولا تک‌زی است ، گاها آنرا مرغ استخوان خوار نیز می نامند و اینگونه خواندن این پرنده بدین سبب است که استخوان های بزرگ را از ارتفاع زیاد بر روی سنگ ها و صخره ها رها می کند تا خرد شوند و از تکه های اسخوان نیز تغذیه می کند ، در واقع استخوان خواری از عادات تغذیه این پرنده زیبا است .

پراکندگی :

هُما ، پرنده‌ای است بومی ایران و هنوز می توان تعداد قابل توجه ای از آنها را در پناهگاه حیات وحش خبر و روچون در محدوده شهرستان بافت دید .

کرکس مصری


53 تا 65 سانتی‌متر ؛ لاشخوری کوچک و سیاه و سفید که از سایر لاشخورها کوچکتر است ، طرح بدنش در حال پرواز با بال‌های دراز ، مستقیم و نوک‌تیز به رنگ سیاه و سفید و دم سه‌گوش سفید ، خیلی مشخص است . سر و گلوی پرنده بالغ پوستی زردرنگ و بدون پر دارد ، پس سر و گردنش را انبوهی از پرهای کوتاه و فشرده می پوشاند ، پرو بالش سفید چرک و شاهپرهای نخستین آن سیاه‌رنگ است . منقارش از منقار لاشخورهای دیگر باریکتر است . رنگ پر و بال پرنده نابالغ بر حسب سن ، از قهوه‌ای پررنگ تا سفید چرک تغییر می کند و سر و پرهای انبوه گردنش تقریبا قهوه‌ای رنگ است . با اینکه این پرنده چندان اجتماعی نیست ، گاهی دو یا سه‌ تای آن همراه با چند ( دال ) بر سر یک لاشه جنگ می شود تا پس مانده پرنده‌های بزرگ‌تر را بخورند . آشغال و زباله را در جستجوی گوشت و مواد حیوانی دیگر زیر و رو کند ( رجوع شود به لک‌لک سفید که طرح بالش در پرواز مشابه این پرنده است و اغلب با بال باز اوج می گیرد ) .

پراکندگی :

کرکس از جمله پرندگانی بوده که در گذشته نه چندان دور بطور کلی تابستان‌ها فراوان بوده است ، و اما هنوز این پرنده را می توان در پناهگاه حیات وحش خبر و روچون در محدوده شهرستان بافت به صورت نسبتا فراوان دید ، تعدا کمی از این پرنده زمستان در منتهی الیه جنوب ایران باقی می ماند .

هوبره

هوبره‌ از پرندگان‌ بسيار‏‎ ‎زيبا و باشكوه‌ كويرهاست‌‏‎.طول‌ بدنش‌ از نوك‌منقار تا انتهاي‌‏‎‎ دم‌ ، حداكثر به‌ 65 سانتي‌متر مي‌رسد‏‎.نر و ماده‌‏‎ شبيه‌ هم‌ هستند ، ولي‌ نرها حدود 10‏‎‎ درصد از ماده‌ها بزرگتر‏‎ مي‌باشند‏‎.هوبره‌ نر داراي‌ دمي‌ نسبتا بلند و بالهايي‌ باريك‌ در‏‎ ‎هنگام ‌پرواز است.‌‏‎ دو رشته‌ پرهاي‌ زينتي‌‏‎ سياه‌ و سفيد در حاشيه‌ گردن‌ دارند ‏‎كه‌‏‎
سياهي‌‏‎ آنها در پشت‌ گردن‌ به‌ خوبي‌ مشخص است. زمينه‌ پر و بالشان‌ خاكي‌ رنگ‌ است ‌‏‎كه ‌در زیر‏ ‎بالها كم‌ و بيش‌ سفيد مي‌شود. سر و تاجي‌ با رگه‌هاي ‌سياه‌ و سفيد بر زمينه‌اي ‌‏‎خاكي‌ رنگ‌‏‎ دارند و بالاي‌ دمشان‌ خاكستري‌ ‎با رگه‌هاي‌ عرضي‌ تيره‌تر است‌‏‎. نرهاي‌‏‎ نابالغ‌ شبيه ماده‌ به‌ نظر مي‌رسند‏‎,اما پرهاي‌ زینتي‌‏‎ حاشيه‌ گردن‌ ماده‌ها كمتر است.‌‏‎

هوبره‌ها سه‌ زير گونه ‌به‌ قرار زير دارند:

1_ ‌‏‎Chlamydotis undulata

2_‏‎Ch.‎ undulata fueraventurae undulata

كه‌از زیرگونه‌ اولي‌ كوچكتر است‌ و در جزاير قناري زندگي‌ مي‌كند.

3_‏‎Ch.‎ undulata macqueenii

كه‌ در آسيا وجود دارد.‏‎ زيرگونه‌ اخيراز بقيه‌ زيرگونه‌ها بزرگتر است‌‏‎.

هوبره‌اي‌ كه‌ در ايران ‌‏‎ديده‌ مي‌شود ، از اين‌ زيرگونه‌ مي‌باشد.‏‎

زیستگاه :
هوبره‌ها درعرضهاي‌ جغرافيايي‌ متوسط تا‏‎ پايين‌ و در نواحي ‌مديترانه‌اي‌ ، استپي‌ ، و مناطق نيمه‌ بياباني‌ و با نواحي‌ باز و بدون‌ پوشش‌ و يا پوششهاي‌‏‎ بياباني ‌‏‎ حداكثر بوته‌اي‌،دشتهاي ‌خشك‌ كه‌ پوشش‌ گياهي‌ آنها ‎‏‏2 متر باشد و‏‎ (اغلب گز و تاغ‌‏‎) به‌ صورت‌ پراكنده‌ و در نواحي ‌دور افتاده‌ زندگي‌ مي‌كنند‏‎.
تغذيه:‌‏‎

هوبره‌ پرنده‌اي‌ همه ‌چيزخوار است‌ و از بذرها ، دانه‌ها و شاخه‌هاي‌ نازك‌ ،برگ‌ و گل‌‏‎گياهان‌استفاده‌ مي‌كند.البته‌ جانوراني‌‏‎ ‏‎همچون‌ ملخ‌ ، آخوندك‌ ، سوسك‌ ، كرم‌ ، ‏‎عنكبوت‌ ، مورچه‌،مارمولك‌ و حتي‌ مار را نيز مي‌خورد اما اغلب خوراكش‌ را برگ‌لگجي‌ ، كنار ، خارشتر ، دانه،ميوه‌ گياهان‌‏Allium، گندم‌ و جو و بعضي‌ ازدانه‌هاي‌ روغني‌‏‎ كه‌ بيشتر در دسترس‌ است‌ ، تشكيل‌ مي‌دهد.

 

 

‏‎دراج

مشخصات ظاهری: این پرنده ۳۵ ساتنیمتر طول دارد و جثه و دمش  هم اندازه کبک  است و به واسطه آشنایی با صدایش ،پیش از آنکه دیده شود،شناخته می شود.

پرنده نر اندکی از ماده بزرگتر و دارای سیخک است . در حالت کلی رنگ پر و بال سیاه است . در پرنده نر، نیم طوق گردنی بلوطی،سینه و شکم سیاه ،

پوشپرهای گوش و گونه سفید،پهلو ها سیاه با لکه های سفید طولی در آن،زیرتنه و زیر دم بلوطی و پشت بدن بلوطی  با رگه های نامشخص سیاه دیده می شود

پرنده ماده ، در حالت کلی قهوه ای با سر کمرنگ تر و لکه های  کمان مانند سفید و سیاه و چانه و گلو نخودی می باشد.

زیستگاه : این پرنده در علفزار ها ، بوته ها ی انبوه ، بخصوص در محل رویش گز و در کنار مناطق تالابی در نواحی خشک به سر می برد.در ایران بومی و فراوان است.

باقرقره (چکر)

کوکر پرنده‌ای است دانه‌خوار، که در نگاه اول به کبک و بلدرچین شبیه‌است و در پرواز نیز به کبوتر می‌ماند اما از نظر پرنده شناسی دارای خانواده‌ای مستقل با نام کوکریان (Pteroclididae) است. برخی محققان کوکرها را در راستهٔ مستقل (Pteroclidiformes) قرار می‌دهند، برخی آن‌ها را در راستهٔ کبوترسانان (Columbiformes) قرار داده و برخی دیگر آنان را به سلیم‌سانان (Charadriformes) مرتبط می‌دانند.
مهاجرت چوکرها

چوکرها به هنگام مهاجرت بخصوص در فصل بهار معمولا در گله‌هایی سه تا هشت هزارتایی پرواز می‌کنند اما پس از ورود به مناطق گرمسیری و بیابانی به گروه‌های متعدد و کوچکتری تقسیم می‌گردند. چوکرهایی که وارد ایران می‌شوند در همه جای کشور به استثناء مناطق جنگلی شمال استان هرمزگان،غرب کرمان، جنوب فارس و بخش‌هایی از کرمانشاه و کردستان و آذربایجان به زمین نشسته و لانه سازی می‌کنند. در کشور پادشاهی عمان این برنده حفاظت شده‌است، مسئولین حفاظت محیط زیست برای جلوگیری از شکار چوکر (قطا) بطور جدی می‌کوشند. در سال ۱۹۸۹ میلادی بفرمان فرمانروای عمان سلطان قابوس بن سعید هرگونه شکار برندکان بطور قطعی ممنوع شده‌است، وهرکس خلاف آن عمل کند مجازات و جریمه می‌شود. محبوب ترین منطقه برای چوکرهای مهاجر دشت صحرای دهنا در عربستان سعودی، و جلگهٔ وادی بنی خالد در سلطنت عمان در فصل بهار که از ماه ژانویه هر سال آغاز می‌شود. که پوششی از بوته‌ها و گیاهان دانه دار می‌روید، که غذای اصلی و مورد علاقه چوکرها را تشکیل می‌دهند. به دلیل باتلاقی بودن ساحل رودخانهٔ وادی بنی خالد، چوکرها ترجیح می‌دهند از برکه‌هایی که در بیابانهای این اطراف و دشتها ایجاد شده‌اند آب بنوشند و این کار را بصورت دسته جمعی انجام می‌دهند. چوکرها برای رسیدن به برکه‌های آب شیرین گاه تا ۱۲۵ کیلومتر در روز پرواز می‌کنند.

مرغ جیرفتی

جیرفتی پرنده ای بومی در مناطق جنوب شرقی ایران , جنوب افغانستان , شمال غربی هندوستان و شمال عمان بوده در همان مناطق تولید مثل نیز می کند . طول بدن 30 سانتی متر است . هر دو جنس شبیه به هم بوده ولی نر کمب بزرگتر و دارای یک یا دو سیخک در پا است . دم در کناره ها بلوطی بوده و هنگام پرواز به وضوح دیده می شود. رنگ پشتی قهوه ای مایل به خاکستری با خطوط موج دار خرمایی نخودی است که در وسط هر یک از پرها نقش صلیب مانندی برنگ سفید دیده می شود . سطح شکمی پرنده نخودی کمرنگ با راه راه عرضی باریک به رنگ قهوه ای با نوار بالای چشم خرمایی رنگ و پاهای سرخ رنگ است . جوجه ها شبیه به هم بوده ولی رنگ بلوطی پیشانی و سیاهی اطراف گلو کمتر است .
زیستگاه :
زیستگاه این پرنده در دشتهای بوته زار با درختچه های پراکنده و بوته زارهای تنگ گز و فضاهای باز و خشک یا نیمه خشک و بستر رودخانه ها و ترجیحا در جوار اراضی زراعتی ناهموار و مناطق با پوشش بوته ای و درختان پراکنده , گزستان ها و بستر رودخانه ها و زمینهای کشاورزی است .
تغذیه :
جیرفتی ها عموما به صورت جفت یا جفت همراه با جوجه ها حرکت کرده و ضمن تغذیه از دانه ها , سر شاخه ها و سایر مواد غذایی گیاهی , به زمین نوک زده و از حشرات و نرم تنان استفاده می کنند.
هنگامی که این پرندگان بترسند , ابتدا سریعا راه رفته و در صورت نزدیک شدن خطر , به طور ناگهانی پرواز کرده و با بال زدن شدید خود را از خطر دور کرده و فورا به صورت بال باز پرواز کرده و خود را به زمین رسانده و تا رسیدن به محل امن بر روی زمین میدود.
آشیانه را در زیر بوته ها بشکلی مخفی و دور از دسترس روباه و شغال می سازد و در آن 4 تا 8 تخم به رنگ زرد کدر یا کرم رنگ می گذارد .

زمستان در بافت

جاده بافت-کرمان

ادامه نوشته

کوچه باغهای بافت

 

ایل افشار

ایل افشار يكى‌ از نيرومندترين‌ ايلات‌ ترك‌ زبان در تاريخ‌ ايران‌ به‌ شمار مى‌رفته‌ است‌. در زمان‌ سلجوقيان‌ نام‌ افشار چنان‌ وحشت‌انگيز بود كه‌ اقوام‌ تركمان‌، ازبك‌ و تاتار كودكان‌ خود را با گفتن‌ عبارت‌ «اوشار گَلدي‌» (افشار آمد) مى‌ترساندند .

ايل‌ افشار يكى‌ از ايلات‌ تشكيل‌ دهندة سپاهيانى‌ است‌ كه‌ اقتدار شاه‌ اسماعيل‌ اول‌ صفوي‌ 930ق‌) را در ايران‌ استوار كردند و يكى‌ از 32قبيلة اشرافى‌ داراي‌امتيازات‌ ويژه‌ (اروج‌بيك‌، 67) و نيز از ايلات‌ عمده‌ و معتبر قزلباش‌  در دورة صفوي‌ بوده‌ است‌. سران‌ و اميران‌ طايفه‌هاي‌ افشار در جنگهاي‌ پادشاهان‌ صفوي‌ با عثمانيها و ازبكها، در سپاه‌ نادرشاه‌ نقش‌ بزرگ‌ و مهمى‌ داشتند. بخش‌ بزرگى‌ از نيروي‌ سپاه‌ قاجار را نيز مردان‌ طايفه‌هاي‌ ايل‌ افشار تشكيل‌ مى‌دادند .

احمدعلى‌ وزيري‌ در جغرافياي‌ كرمان‌ ايل‌ افشار را عمده‌ترين‌ ايلات‌ كرمان‌ و شمار آنها را حدود هزار خانوار، و شامل‌ 300 ،9تن‌ دانسته‌ است‌. طوايف این ایل عبارت‌ بودند از اشرفلو، آقاجانلو، ال‌ كستو،دهمیشی، بارچى‌،برآوردي‌،علیرضایی،پيرمرادلو، جامعه‌ بزرگى‌، جلال‌لو، حمزه‌ خان‌لو، حمزه‌لو، حيدر ممشالو، خلج‌، زرگر، شول‌، صادقى‌، صفى‌ قلى‌ اولادي‌، عمويى‌، فارسى‌مدان‌، قاسم‌ اولادي‌، قره‌ قويونلو، قره‌ گزلو، قوجه‌ بيگلو، گيل‌، مهنى‌، ميرجانى‌ و ميرحبيبى‌.وي‌ على‌ قرلو، اشرفلو، قاسملو، پير مرادلو، ره‌ درازلو، حيدرمحمد شاهلو،  ميرجانى‌، جانقلى‌ اشاغى‌، فارسى‌مدان‌، صفى‌قلى‌ اولادي‌ و ساربان‌ را نیز از طايفه‌هاي‌ اين‌ ايل‌ برمى‌شمارد و نام‌ چند تن‌ از سرپرستان‌ طايفه‌ها را كه‌ با لقب‌ «سلطان‌» شهرت‌ داشتند، ياد مى‌كند
وزيري‌ در شرح‌ اشتغال‌ و ييلاق‌ و قشلاق‌ مردم‌ طايفه‌هاي‌ افشار مى‌نويسد: اين‌ گروه‌ بيشتر با گوسفندداري‌ زندگى‌ مى‌گذراندند. قشلاقشان‌ بلوك‌ اُرزويه‌، و ييلاقشان‌ بلوك‌ اَقطاع‌ بود. عشاير وقتى‌ كه‌ در اقطاع‌ به‌سر مى‌بردند، به‌ زراعت‌ نيز مى‌پرداختند. در آن‌ زمان‌ در ايل‌ افشار 300 سوار و 700 تفنگچى‌ خوب‌ و پر دل‌ بودند كه‌ در جنگ‌ با چماق‌ و شش‌ پَرْ شركت‌ مى‌كردند و بيش‌ از تفنگچيان‌ ايلات‌ ديگر مهارت‌ نشان‌ مى‌دادند .
همو در جاي‌ ديگر، شمارة تيره‌هاي‌ افشار را 52 مى‌آورد، در صورتى‌ كه‌ در فهرستى‌ كه‌ از نام‌ تيره‌ها مى‌دهد، از حدود 80 تيره‌ ياد مى‌كند (.در اين‌ فهرست‌ نام‌ برخى‌ از طايفه‌ها و تيره‌هاي‌ ايلات‌ و عشاير ديگر كرمان‌ كه‌ ظاهراً به‌ ايل‌ افشار پيوسته‌ بودند، از ابواب‌ جمعى‌ ايل‌ افشار و در زمرة طايفه‌ها و تيره‌هاي‌ افشار به‌ شمار آمده‌اند.

افشارهاي‌ كرمان‌ از 3 گروه‌ عمدة جهانشاهى‌، عمويى‌ و ميرحبيبى‌ تشكيل‌ يافته‌ بودند. افشار جهانشاهى‌ احتمالاً به‌ طايفة جهانشاه‌لو از افشارهاي‌ دويرانى‌ خمسة زنجان‌ و افشار اوشاغى‌ِ فسا وابسته‌ بودند. بنابر ادعاي‌ بزرگان‌ طايفه‌ جهانشاه‌لوها قبلاً در شمال‌ غربى‌ ايران‌ مى‌زيستند و پيش‌از آمدن‌ به‌سيرجان‌ كرمان‌ و استقرار در آنجا، زمانى‌ دراز در همسايگى‌ فسا و جهرم‌ فارس‌ سكنى‌ داشتند . شمار اين‌دسته‌ از افشارها را با عنوان‌ افشارهاي‌سيرجان‌ در 1313ش‌/1934م‌حدود هزار خانوار(ص‌279)، و اوبرلينگ‌ در 1336ش‌/1957م‌حدود 200 ،1خانوار گزارش‌مى‌دهند. اين‌ گروه‌ تا زمان‌ تحقيق‌ اوبرلينگ‌ كوچ‌ مى‌كردند
افشار عمويى‌ را مى‌گويند نادرشاه‌ از اورميه‌ به‌ كرمان‌ كوچاند. (.شمار آنها را سايكس‌ 250 خانوار و اوبرلينگ‌ حدود 400 خانوار تخمين‌ زده‌اند. اين‌ دسته‌ از ايل‌ افشار كوچنده‌ بودند.
افشارهاي‌ ميرحبيبى‌ از كوچندگان‌ ساكن‌ نواحى‌ اطراف‌ بردسير بودند. شمار آنها را سايكس‌ 25 خانوار ذكر كرده‌ است‌.
اوبرلينگ‌ بچاقچيهاي‌ كرمان‌ را هم‌ وابسته‌ به‌ ايل‌ افشار آورده‌ است‌ و به‌ نقل‌ از سالخوردگان‌ اين‌ طايفه‌ مى‌نويسد: بچاقچيها از افشارهاي‌ زنجان‌ و ري‌ بوده‌اند كه‌ نادرشاه‌ آنها را به‌ كرمان‌ كوچاند. اين‌ گروه‌ تا 1336ش‌/1957م‌ كوچ‌ مى‌كردند. شمار آنها حدود 500 خانوار بوده‌ است‌ (
خانم‌ شيل‌ شمار افشارهاي‌ كرمان‌ را به‌ طور كلى‌ 500 ،1خانوار تخمين‌ زده‌ است‌ (ص‌ .(398 مسعود كيهان‌ شمار افشارهاي‌ كرمان‌ را 5 هزار خانوار كوچنده‌ ياد كرده‌ كه‌ بافت‌، هشون‌، چهار گنبد، گوغر، بردسير و سيرجان‌ ييلاقشان‌، و ازرويه‌ و دشت‌ جيرفت‌ قشلاقشان‌ بوده‌ است‌
بنابر آمار ( سرشماري‌...، 13- 15)، در تيرماه‌ 1366 عشاير كوچندة ايل‌ افشار كرمان‌ داراي‌ 26 طايفه‌ بوده‌ است‌.  ييلاقات‌ ايل‌ در شهرستانهاي‌ بافت‌، سيرجان‌ و مشيز، و قشلاقات‌ آن‌ در شهرستانهاي‌ بافت‌ و سيرجان‌ و بندرعباس‌ قرار داشت‌. بنابر آمار سال‌ 1366ش‌، جمعيت‌ ايل‌ 074 ،2خانوار (شامل‌ 121 ،12 تن‌) بود.

  مراسم ازدواج ایل افشار

 

ادامه نوشته

دشتاب

دشتاب یکی از بزرگترین دهستان های بخش مرکزی شهرستان بافت است.این دهستان شامل روستاهای زیر است:

اسلام آباد/ سوروییه/ علی اباد /کشکوییه/ وکیل اباد/ منصوراباد/ اسماعیل ابادعلیا/ امامزاده سیدعلی /بدراباد/ بریدوییه/جلال اباد/ حسن ابادسفلی/ حسن ابادعلیا/ دوبیدو/ ده لاچین/ زراب/ زنایی /فیروزاباد/خافکوییه/ کاظم اباد/ کمال اباد/ گنوییه/ مانوییه/ محمدابادفردوسی /موتوراتحاددو/ابوذر/ گلی گوران /موتورعشایری دهقانی /محمودابادجدید /شادیان/پیر طرنگ /کردبستان /کوشک سفلی /کوشک علیا /گدارسبز /جوزوییه/ حسین اباد/ دهوج/ رودخانه سلطانی/ حوریدر/ ده مارک1/

شغل اکثر مردم این خطه دامپروری و کشاورزی است.وجود جنگلهای بنه و بادام کوهی در گوشه و کنار این دشت پرحاصل آنرا بسیار دیدنی کرده.از مناطق زیبای دشتاب به روستاهای بکر و دیدنی رودخانه ی سلطانی علیا و سفلی میتوان اشاره کرد.

همچنین وجود رودخانه ی سلطانی و دره های پر درختش و مناطق بسیار دیدنی و بکر دهلاچین دهوج و خافکوییه این دهستان را متمایز کرده.جنگلهای انبوه گوشگ و طرنگ شامل گونه های چشمگیری از جمله:انجیر/زیتون/بادام/بنه/کهکم/ارچن و ارس است و غار ابی طرنگ به عنوان طولانیترین غار استان که هنوز قسمت ابی ان غواصی نشده است از جاذبه های گردشگری این دهستان است.

و در پایان به منطقه ی سرسبز مبارکه اشاره میکنم که از پربارش ترین نواحی استان است و با جنگلهای انبوه و گونه های جانوری نادرش بر جبین استانمان میدرخشد.

طرنگ

 

روستای طرنگ واقع در ۷۰کیلومتری جنوب شهرستان بافت و در دامنه ی کوهی سر به فلک کشیده و زیبا به همین نام است.

از جاذبه های طرنگ غار آهکی طرنگ است که مهمترین و طولانی‌ترین غار استان کرمان و دارای مناظر و جلوه‌های طبیعی بسیار زیبا و پدیده‌های شگفت انگیز است.  دهانه غار حدود ۶ متراست و در ارتفاع تقریبا ۳۰۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است . طول مسیر پیموده شدهٔ غار تقریبا ۵۰۰ متر است و عرض راهروها و تالارهای آن بین یک تا ۱۵ متر متغیر است. در انتهای غار، حوضچه آب و رود غار طرنگ جریان دارد.

همجنین وجود جنگلهای بنه زیتون و بادام کوهی جلوه ی خاصی به این منطقه بخشیده.

امامزاده احمد و درختان چنار کهنسال آن از دیگر جذابیتهای این روستای زیباست. 

از کرمان با طی 160 کیلومتر به شهرستان بافت و از انجا به روستای طرنگ در 70 کیلومتری بافت می رسیم.قله طرنگ که در بخش کوه های خبر قرار دارد از دور مشاهده می شود.همچنین دهانه غار از روستا قابل رویت است.پس از 20 دقیقه راهپیمایی به ان می رسیم.غار طرنگ طولانی ترین غار شناخته شده کرمان است.بر مدخل غار درخت جنگلی بزرگی روییده است.پس از ورود به غار بقیه مسیر فلش گذاری شده است و برای غارنوردی در ان استفاده از وسایل فنی ضروری است.چاه اول غار حدود 6 متر عمق دارد که از ان با حمایت طناب پایین می رویم.پس از ان با یک تراورس به محل وسیعی می رسیم که می باید ان را با پاهای باز شده از هم مانند راه رفتن در یک جوی اب عبور کرد سپس اولین کارگاه فرود را برپا می کنیم و پس از 11 متر فرود به تالار بزرگ زیبایی می رسیم.در انجا چند انشعاب فرعی وجود دارد که مسدود می باشد.لذا راهرو بزرگ را که چند پله یک متری در عمق ان وجود دارد ادامه می دهیم.پس از ان به تالار خفاش می رسیم که صد ها خفاش به صورت خوشه انگوری بر سقف ان مشاهده می شود.در این قسمت دو چاه وجود دارد که ارتفاع انها با توجه به پیچ و خم حدود 10 متر است.سپس به صورت سینه خیز از یک مسافت 5 متری عبور می کنیم تا به ناگاه اولین برکه اب گوارا در مقابل ما نمایان می شود.با عبور از میان استالاگمیت های زیبا به برکه های دوم و سوم می رسیم.عمق انها بیشتر از 3 متر است و اب از طریق نهر کوچکی ما بین انها جریان دارد.اب همه ان ها شیرین و خنک و گوارا است.ارتفاع اب در برکه اخر که به یک جریان زیر زمینی متصل است بیش از 4 متر می باشد زیرا رنگ اب در این قسمت فیروزه ای پر رنگ است و چنانچه وسایل قواصی در اختیار داشته باشیم می توان تا مسافتی از جریان زیرزمینی را نیز شناسایی نمود.غار طرنگ غار زیبایی است که وجود حوضچه های اب شکوه خاصی بدان بخشیده.

گوغر

 

گوغر سرزمین برف و باران

 

 

گوغر از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان بافت استان کرمان ایران است. مرکز این دهستان دوروستای چشمه سبزوامیرآباد می‌باشد این دهستان قدمت زیادی دارد

.

گوغر تابستانهایی کوتاه و خنک و زمستانهایی سرد و پر برف دارد.این ویژگی منحصر به فرد گوغر سبب جلب گردشگر از شهرهای کویری همسایه نظیر سیرجان بندرعباس وکرمان شده است.

مردم گوغر بیشتر از ایل افشار هستند و به زبان ترکی تکلم میکنند.صوغات گوغر در درجه اول عسل گردوی مرغوب انست و میوه های سردسیری نظیر زردآلو آلوچه گیلاس و... نیز با کیفیتی عالی در این منطقه بدست می ایند.

از جاذبه های گوغر میتوان به غار آهکی جفریز و روستاهای زیبای بیشماری نظیر بندر هارموییه چشمه سبز گودال  قلایی کریک و... اشاره کرد. 

 روستاها و آبادی‌ها

رستاق ابلغ اباد اندردری بهکین بالا بهکین پائین بیدشیرین بالا جوکارشفیع جوکارمهدی ده شول سفیدابراهیم گریجوئیه گورابراهیم باغچه بره کلنگ پشته1 چشمه سبز چهارکشت دره رود ده تل ده ساجر سیف الدین کریک گله باغان گنبدان گوه سلطانی مارنوئیه /مارونی / هارموئیه امیراباد گوین ابیدو بیدسواران جمال لک چهارطاق حاج قلندر خانکوئیه خواجه ماهی ده جران ده نصران دهوییه دیجوییه گودگیرو زنگوییه سغین قلقل کهوییه سفلی کهوییه علیا گرداز گوهرین منوئیه مورگوسیه مینوئیه برسیاه امیراباد ترچون جفریز جویوئیه دربادماهوئیه درشنوییه ده درک کوهوییه کهنوج گنبدماهوییه هنکائی بزنگ حاجی اباد رستاق

 

بافت

 

بافت
بافت
اطلاعات کلی
نام رسمی:	بافت
کشور:	ایران
استان:	کرمان
شهرستان:	بافت
بخش:	مرکزی
سال شهرشدن:	۱۳۲۸ خورشیدی
مردم
جمعیت:	۳۵٬۰۰۸
زبان‌های گفتاری:	فارسی٬ترکی
مذهب:	شیعه
جغرافیای طبیعی
مساحت شهر :	۱۴ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا:	۲۲۸۰ متر

بافت شهری است کوهستانی در جنوب استان کرمان. این شهر مرکز شهرستان بافت است و در فاصله ۱۲۴۰ کیلومتری از تهران واقع شده‌است.جمعیت شهر بافت بنا بر سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، برابر ۳۵٬۰۰۸ نفر است.

این شهر ۱۲۰۰ سال قدمت تاریخی دارد. نام قدیم آن باخته بوده که بعدها به باخت تبدیل شده و در نهایت اکنون بافت نامیده می‌شود.

گفته شده‌است که مردم این سرزمین در قدیم در جایی به نام دشت آب زندگی می‌کردند، اما در مورد زمان انتقال آنها به بافت، در منابع مطلبی نیامده است‌. بافت ازجمله شهرهایی بوده که مارکوپولو از طریق آن به کرمان مراجعت کرده است‌. اشرف افغان نیز پس از شکست یافتن از نادر، به جهرم، لار، سیرجان و بافت رفته است‌. در زمان آقامحمدخان قاجار قلعه رابر در شهر بافت توسط باباخان برادرزاده وی محاصره و تسخیر شد

اقتصاد شهرستان بافت بر پایه کشاورزی شامل کشت انوع صیفی جات و انواع میوه‌های سردسیری شامل گردو – انار – بادام و انواع میوه‌های گرمسیری و دامداری و عشایری و بافت صنایع دستی استوار است.^[۶]

برخی از آثار باستانی بافت عبارتند از: تپه یحیی، قلعه خبر، قلعه سنگی، تپه مهره‌ای، قلعه گوشک. بافت دارای گردشگاه‌ها و مناطق خوش آب و هوای زیادی است که خبر (شاه ولایت)، چشمه عروس، عشق آباد و هَنزا از آن جمله‌اند. از جمله جاذبه‌های طبیعی بافت می‌توان به غار آتشفشانی تُرُنگ که بزرگ‌ترین و طویل‌ترین غار استان کرمان به شمار می‌رود و غار شب‌پره واقع در درهٔ شب‌پره نیز اشاره کرد. سوغاتی‌های مهم این شهر شامل گردو، زیره، عسل، فراورده‌های لبنی و انواع گلیم و قالیچه می‌باشد.^[۷]

 تغییرات جمعیت

جمعیت شهر در سال ۱۳۳۵ تعداد ۳۸۶۱ نفر بوده ودر سال ۱۳۶۵ جمعیت ۲۲۹/۱۷ نفر و آخرین سرشماری سال ۱۳۸۶ جمعیت شهر ۲۳۸۲۰۰نفر و در حال حاضر جمعیتی 382000 نفر را در خود جای داده‌است در سال ۱۳۸۷ خورشیدی درجه شهرداری ۷ و کارکنان شهرداری یکصدو شصت نفر بود.